Het is niet Koro's schuld, oma.
Wat is zijn schuld niet? Het klinkt als zijn schuld voor mij.
Niet dat ik een meisje ben.
Niet jij, Hemi.
Rawiri.
Jullie hebben het allemaal zeer goed gedaan.
Jullie hebben me laten zien dat jullie moed hebben, dat jullie sterk zijn...
en dat jullie kunnen leren.
Maar er kan er maar één zijn...
dus is er één laatste test...
een test van jullie geest.
Als je de tand van een walvis hebt, dan moet je...
de walviskaak hebben om hem te gebruiken.
Eén van jullie zal dat naar mij terugbrengen.
Bubba is verkouden en ik kan niet zwemmen.
Dat is niet erg.
Geef het aan mij. - Ik had het bijna.
Oma?
Kom hier.
Het duurt maar even.
Jullie kunnen je kleren daarin stoppen.
En daar is een lamp als jullie willen lezen.
Rawiri denkt dat je behoorlijk intelligent bent, hé?
In ieder geval, het is maar voor even.
Hij aanriep de voorvaderen, om ze te vragen hem te helpen...
maar ze luisterden niet.
Dus probeerde ik het...
en ze hoorden me.
Oom, is het hier dat paka zijn reiputa verloor?
Zijn wat?
Dat ding dat hij om zijn nek droeg. Hij gooide het overboord.
Gekke oude paka.
Waar? - Daar zo.
Ik haal het wel.
Het is rustig diep beneden.
Koro had rust nodig. Dat is wat oma zei.
Hij wilde met niemand meer praten.
Hij wilde alleen maar dieper en dieper gaan.
Ze is al een tijdje weg, niet?
Ze is zo lief.
Voor paka's thee. En ik heb dit gevonden.
Ik heb dit voor vader zijn thee. - Prachtig. Gooi het in de gootsteen.
Pai heeft het gehaald.
Ze heeft dit ook gehaald.
Ga je het hem vertellen?
Nee. Hij is er nog niet klaar voor.
Ga door.
Het is voor mijn schoolconcert.
Jij bent mijn eregast.
Dus ik zie je daar, paka.
Zet die van mij daar.
Kom op. Ik wil vooraan zitten.
Reserveer deze voor paka. - Hij wordt misschien opgehouden.
Nee, hij komt.
Dank u, dames en heren.
Nu tot slot, hebben we iets heel speciaals.
Eén van onze studenten, heeft niet alleen onze eigen school spreekbeurtwedstrijd gewonnen...
maar ook die van het oostkust scholendistrict.
Dames en heren, geeft u alstublieft een hartelijk applaus voor mejuffrouw Paikea Apirana.
Wist jij hiervan?
Ze zei dat ze een verrassing had... voor hem.
Deze toespraak is een teken van mijn diepe liefde en respect...
voor Koro Apirana, mijn grootvader.
Mijn naam is Paikea Apirana...
Ga door.
En ik kom uit een lange dynastie van leiders, helemaal teruggaand tot in Hawaiiki...
waar onze voorvaderen...
diegenen waren die het land hoorden roepen en een man stuurden.
Zijn naam was ook Paikea...
en ik ben zijn meest recente afstammeling.
Maar ik was niet de leider die mijn grootvader verwachtte.
En door geboren te worden, brak ik de teruggaande lijn naar de voorvaderen.
Het was niemands schuld. Het gebeurde gewoon.
Wie treft schuld?
Maar we kunnen leren. En als de kennis aan ieder gegeven is, kunnen we veel leiders hebben.
En al snel zal iedereen sterk zijn...
niet alleen diegenen die gekozen zijn.
Omdat soms, zelfs wanneer je de leider bent en sterk moet zijn,
je moe kunt worden.
Zoals onze voorvader, Paikea, toen hij verdwaald was op zee...
en hij het land niet kon vinden, en waarschijnlijk wilde sterven.
Maar hij wist dat de voorvaderen er voor hem waren...
dus aanriep hij ze om hem omhoog te tillen en kracht te geven.
Dit is zijn lied. Ik draag het op aan mijn grootvader.
Is ze in orde? - Ze slaapt.
Weet de oude man dat ze vannacht blijft?
Als hij het niet leuk vindt, slaapt hij maar op straat.
Misschien is het tijd voor ons om te vertrekken, niet lieveling?
Wat is er?
Kom maar liever en kijk.
Wie treft schuld?
Ik riep ze en ze kwamen...
maar het was niet goed.
Ze gingen dood.
Hou het uit de buurt van het spuitgat. Zo ja. Alleen rond de randen.
Alles goed?
Hij is overleden.
Koro weet wat dat betekent.
Het was Paikea's walvis, naar ons gestuurd omdat we in moeilijkheden zaten.
Vader?
We moeten hem omdraaien. - Hoe?
Haal een tractor en wat touwen.
We wachten op het tij.
Als we hem kunnen verplaatsen, dan zullen de anderen volgen.
Haal de mannen. - Die zijn uitgeput.
De helft is al de hele nacht op.
Ze zullen het voor jou doen.
Het was een test...
maar deze keer voor Koro.
Laat het.
Je hebt genoeg gedaan.
Nu.
Duwen.
Hij wilde sterven.
Er was geen reden meer om te leven.
Het heeft geen zin. Ze zijn te moe.
We proberen het later wel weer. Laat ze rusten.
Kom op lieverd. We komen wel terug.
Kom op.
Hij is weg.
Waar is ze?
Waar is mijn kleinkind?
Waar is ze?
Pai.
Het is in orde, paka.
Ik was niet bang om te sterven.
Schiet op.
Snel. Laten we gaan.
Welke?
Wat bedoel je, welke?
Ja?
Dank je, lieverd.
Ik heb tot God gebeden over dit.
Als die kleine wakker wordt, stop ik met roken.
Dat zou ze leuk vinden.
Wijze leider,
vergeef me. Ik ben maar een jonge vogel voor een nieuwe vlucht.
Mijn naam is Paikea Apirana en ik kom uit een lange dynastie van leiders...
helemaal teruggaand tot aan de walvisrijder.
Ik ben geen profeet...
maar ik weet dat onze mensen vooruit zullen blijven gaan...
allen samen, met al onze kracht.
Gedownload op: